home algemeen nieuws agenda externe competitie interne competitie film jeugd interactief contact
nieuwsoverzicht 2018
nieuwsoverzicht 2017
nieuwsoverzicht 2016
nieuwsoverzicht 2015
nieuwsoverzicht 2014
nieuwsoverzicht 2013
nieuwsoverzicht 2012
nieuwsoverzicht 2011
nieuwsoverzicht 2010
nieuwsoverzicht 2009
nieuwsoverzicht 2008
nieuwsoverzicht 2007
nieuwsoverzicht 2006
nieuwsoverzicht 2005
nieuwsoverzicht 2004
nieuwsoverzicht 2003
nieuwsoverzicht 2002
nieuwsoverzicht 2001
nieuwsoverzicht 2000

En Passant 2

maandag 31 oktober 2016
Een aantal jaren gelden, café Groenewoud was onze locatie, speelde ik tegen een tegenstander die beter was dan ik. Ik had geloof ik wit en van het begin af aan kwam ik beroerder te staan. Ik speelde voorzichtig, te voorzichtig, alles moest gedekt zijn. Mijn tegenstander zorgde ervoor dat ik steeds minder ruimte kreeg. Op een gegeven moment kon ik alleen nog een paard van de derde naar de eerste rij te bewegen. Maar opeens kwam daar een kans, mijn tegenstander zette een pion naar voren. De pion die mijn loper in de weg stond op de diagonaal naar zijn toren. Mijn tegenstander baalde en zei: "Je kon niets meer en dan vergeet ik die diagonaal." Ik bevestigde dat en zag dat ik inderdaad niets meer kon.

Waarom heb ik niet gezegd, als je iemand klem wil zetten, moet je geen kansen weggeven. Waarom ga ik mee in zijn beeld van de partij. Ik kom die tegenstander nog weleens tegen, hij speelt elders, maar hij groet me niet. Zelfs op een voorzichtig knikje krijg ik geen reactie. Dan kan ik het leven gaan zien als een schaakpartij. Waarom zet hij me nog steeds klem, door niet te reageren? Hoeveel zetten vooruit denkt iemand die je niet groet.

Als ik dit soort gedachtes heb laat ik schaakstukken even met rust.

Henk


wachtwoord vergeten?