maandag 16 maart 2026

SMB 2 KNSB klaar voor kampioenswedstrijd

In de een na laatste ronde van de KNSB-competitie heeft SMB 2 bewezen klaar te zijn voor de strijd om de titel. We reisden af naar Wageningen en keerden met een ruime zege huiswaarts. Zaterdag 28 maart wacht in Ede de concurrent om de titel, Edese Schaakcombinatie 3. Een gelijkspel is genoeg. Maar eerst een terugblik op de wedstrijd tegen Wageningen.

Rolf was binnen een kwartier als eerste klaar en had desondanks heel wat avonturen beleefd achter het bord. "Ik speelde met zwart een nogal wilde partij, waarbij beide spelers impulsief hun zetten uitvoerden. Vanuit het Weens kwamen we in een geweigerd Frankenstein-Draculagambiet, waarbij Wit tijdelijk een loper offerde op f7. Ik was niet op mijn hoede en kwam bijzonder slecht te staan, maar gelukkig vergaloppeerde mijn tegenstander zich en verloor zowaar een stuk. Wit gaf op toen een paardvork er een toren meer van maakte: dame en twee torens tegen dame en één toren." Die voorsprong werd niet al te lang daarna echter weer tenietgedaan door de tegenstander van Allerd. Allerd beschrijft: "Mijn partij was eigenlijk al afgelopen op zet 9: ik zag dat ik een pion kon winnen en was even vergeten dat mijn tegenstander Kees Cupido met een paard mijn loper had aangevallen - loper kwijt. Om er toch nog een echte schaakpartij van te maken heb ik vooral geprobeerd Kees zoveel mogelijk kansen te geven om fouten te maken. Helaas werden al die kansen door hem gemist. Op zet 15 offerde ik mijn - zuur verdiende - pion om zijn dame op te sluiten op mijn koningsvleugel. Op zet 22 lukte het me zowaar om zijn dame in te sluiten, maar voordat ik die dame kon nemen werd ik met een loper schaak en met een paard mat gezet. In elk geval een spectaculair einde!" Deze gelijke stand bleef op het scorebord staan, ook toen Jan Kersten klaar was. Hij speelde een naar eigen zeggen weinig enerverende remise tegen Jan Willem Koekebakker. Op de andere borden zag het er op dat moment echter al erg goed uit voor ons. Onze topborden, invaller Jet Le en Eric de Ridder, wonnen namelijk. Ik weet niet wie van hen als eerste klaar was. In ieder geval schrijft Eric over zijn partij het volgende:

"Ik speelde op bord 2 met Zwart tegen Frank Pouels, de teamleider van Wageningen 5. Mijn tegenstander speelde een interessante opening die mij totaal verraste. Na 1.d4 d5 2.Pc3 was ik al uit de theorie. Wit vervolgde 4.f3, 5.g4 en 6.h4 en er kwam een gesloten stelling op het bord. Ik besloot de stelling te openen, maar verloor een pion door onnauwkeurig spel. In deze stelling dacht ik een pion terug te kunnen winnen, aangezien de witte pionnen op d4 en f4 zwak zijn. Een nadeel is dat Wit binnen kan komen na 36.Pe7 Pb6 37.Th1. Daarentegen blunderde Frank met 36.Tc7?? Wit wint gemakkelijk na 36...exd5?? 37.Txd7, maar de weerlegging is 36...Pb6! Frank speelde nog 11 zetten door met een stuk achter, alvorens op te geven."

Ook Youp en ik waren ongeveer tegelijk klaar en wonnen onze partij. Youp kreeg behoorlijke tegenstand van zijn opponent, die pas anderhalf jaar schaakte. De tegenstander kwam heel moeilijk te staan uit de opening, maar wist zich handig onder materiaalverlies uit te werken. Toch brak zijn slechte opening zich uiteindelijk op: nadat bijna alles was geruild, resteerde een gewonnen toreneindspel voor Youp dat hij soepel uitschoof.

Ook ikzelf won en dat ging vrij overtuigend. Mijn tegenstander heeft de opening onhandig aangepakt en had hier moeten kiezen voor 15.c4, waarmee ze mij een sterke vrijpion op d4 en zeer actief stukkenspel geeft, of het trieste 16.Lc1 om op ...b5 te kunnen reageren met Pb2. Ze besloot echter tot 15.La3? en was na 15... b5 16.Pc5 b4 een stuk kwijt. De rest was een kwestie van techniek, en na mijn 40e zet - die ik overigens uitvoerde met nog 10 minuten op mijn klok - mocht ik de felicitaties in ontvangst nemen.

Alleen Eline was toen nog bezigom haar gewonnen stelling uit te spelen. Ze had twee pionnen meer in een toreneindspel, maar haar tegenstander wilde niet van opgeven weten. Zelfs koning en toren tegen koning moest nog worden uitgespeeld, maar ook dat kunstje bleek Eline te beheersen en zo konden we tegen 18:00 uur aan de terugreis beginnen. Op een aantal borden waren de krachtsverschillen ratingsgewijs groot, en dus was de 1,5-6,5 winst geen grote verrassing. Toch was het een goede generale voor de laatste wedstrijd van het seizoen tegen mede-kampioenskandidaat ESC 3. Wij zijn er in ieder geval klaar voor! Lucas