dinsdag 31 maart 2026

SOS 1 wint met ruime cijfers van Zevenaar

In de voorlaatste ronde traden we aan tegen Zevenaar, samen onder aanstaand met UVS. Bij winst is een plek in de middenmoot gegarandeerd, en deze kwam niet in gevaar. De gemiddelde rating van ons lag zo'n 150 punten hoger en met een uitslag van 6,5-1,5 voldeden we aan de verwachtingsscore.

Bord 1: Jos Aalberts - Emeline Smit 0 - 1 Mijn partij aan bord 1 tegen onze eigen Jos Aalberts was chaos vanaf zet een waar een hele scriptie aan analyse te schrijven valt. Ik zal me beperken tot een tweetal cruciale momenten. In onderstaande stelling heb ik met zwart zojuist 14... Pd7-b6 gespeeld. Jos koos ervoor om te proberen het centrum open te gooien met 15.Pxf8 Txf8 16.dxe5 dxe5 17.c4?! Helaas had hij gemist dat hij na bxc4 niet terug kan slaan op c4, omdat b4 aan het einde valt met schaak. Zo won ik een pion, en in de tactische wendingen die volgden won ik nog een tweede, al koos ik in tijdnood niet de meest overtuigende voortzetting. In het eindspel moest ik er een teruggeven:

Ik koos ervoor om hier mijn koning te activeren met 32... Kc7? 33.Txc3+ Kd6, waarna Wit remise zou moeten kunnen houden als hij gewoon op a3 slaat. Jos wilde d5 houden en speelde 34.Lf3? waardoor de a-pion in leven mag blijven. Dat werd uiteindelijk fataal. Gelukkig stond er aan het einde geen druk meer op deze partij, want het team had allang de matchpunten binnengehaald.

Bord 2: Peter Schut - Pieter van der Poel 1 - 0 Na de zet 30... Le4 ontstond onderstaande stelling. Zwart had een betere optie en met 30... gxh4 31.c3 of 31.Pxh4 Le4 had hij een gelijke stelling kunnen bereiken. Nu volgde nog: 31.hxg5 Lxf3 32.Txf3 hxg5 33.Lxg5 Le7 34.Lxe7 Txe7 35.Kg2 waarna Zwart geen kansen meer zag en op gaf.

Bord 3: Thomas van IJzendoorn - Jetse Schoffelmeer 0 - 1 Ik speelde aan bord 3 een partij die al snel neutraliseerde naar een gelijkwaardige stelling. Ik had een voordeeltje met de ruimte die ik op de koningszijde had gepakt met een snelle h5-h4. Toen er steeds meer stukken geruild werden kwam er een onbalans, ik had nu een g-pion voor de e-pion van mijn tegenstander en de overgebleven h-pion was erg zwak. Mijn tegenstander koos ervoor te ruilen naar een eindspel met ongelijke lopers, waar ik wel die h-pion mocht winnen. Ondanks dat ongelijke lopers bekend staat als vaak remise, was die vrije randpion een verschrikkelijk probleem voor Wit. Niet veel later mocht ik hem promoveren, dus gaf Wit maar op. Bord 4: Jan Roelof Moll - Tonie Claessen ½ - ½ Aan bord 4 met wit kreeg ik Open Spaans op het bord. De stelling hierna beleef redelijk in balans: Mijn tegenstander had het loperpaar en ik druk langs de open e-lijn, waardoor Zwart niet kon rokeren. De tactische grapjes die in de stelling zaten zag Zwart allemaal. Meer dan een eindspel met ongelijke lopers kon ik er niet van maken. Remise. Bord 5: Rene Boekhorst - Luc Sol 0 - 1 Op bord 5 speelde ik met zwart tegen Rene Boekhorst, de opening was een Damegambiet die al snel interessant werd. Ik gaf Wit de half-open g-lijn door met de witveldige loper op f3 te slaan en ging zelf al snel oprukken op de damgevleugel. Hierdoor dacht Rene dat het het beste was om de koning in het midden van het bord te houden, onder de dekking van het stevige pionnenblok. Ik probeerde daarom snel een aanval op te zetten. Het werd een erg tactisch middenspel waarin we allebei het een en ander misten. Ik vond een manier om een loper te offeren om zo toegang te verkrijgen tot de koning met mijn zware stukken. Dit leek een dodelijke aanval en Rene zag niets beters dan om de dame op te offeren en gaf daarom de partij op. Achteraf bleek in de analyse dat er meerdere kansen gemist waren. Zowel een manier om nog te verdedigen voor Rene, als een moment vlak voor het offer van mij om wel een "killer blow" toe te dienen aan de witte stelling. Rene was pas weer enkele maanden bezig met schaken sinds een lange pauze van volgens mij wel tientallen jaren. Ondanks het resultaat kon hij weer genieten van ons mooie spelletje wat ik wel leuk vond om te zien. Bord 6: Huub Jansen - Jeroen van der Poel 0 - 1 Bord 7: Ivo Olthof - Désiré Fassaert 0 - 1 Bij Désiré (zwart) was na de opening een gelijke stelling ontstaan. Zijn tegenstander meende het initiatief te kunnen grijpen, maar dat mislukte en hij verloor een pion. Het eindspel dat vervolgens ontstond was weliswaar nog een flinke technische klus die ruim 20 zetten kostte, maar waarin de winst niet meer in gevaar kwam.

Bord 8: Jan Kasteel - Milan ten Westeneind 1 - 0 Zelf speelde ik een makkelijke partij. In de opening kon ik een loper plaatsen op a3, welke de diagonaal bestreek tot f8. Zwart had nog niet gerokeerd en had daardoor moeite om zich te ontwikkelen. Dit voordeel kon ik omzetten naar betere en later een gewonnen stelling. Na 15.Dc4 ontstond volgende stelling. Wit heeft ruim voordeel bereikt en Zwart probeert met 15... f6 ruimte te creëren voor zijn koning. Het vervolg was 16.Ph4 Pd2 17.Db5 Pxf1 18.Pxf5 exf5 19.Dxf5 Pd2 Zwart dacht het paard nog te kunnen redden, maar na 20.De6+ gaat het mat.